Nanni Moretti Avrupa’da ve tabiki kendi ülkesinde tanınmış bir erkek yönetmen. Kendisine ait başka bir film izlemedim, dolayısıyla çizgisi (derdi) konusunda genel ve/veya net söylemlerden kaçınacağım ve 2000 yılında çevirdiği “Oğul Odası” filmiyle ilgili fikirlerimi ortaya koymaya çalışacağım.

Stieg Larsson’ ın bu etkileyici polisiyesini sinemada önce Avrupalı yönetmenlerden izledik. Avrupalı Ejderha Dövmeli Kız; hem hikaye örgüsü hem de barındırdığı aksiyon potansiyeli ile romanın oluşturduğu görsel ve hızlı bir macera beklentisini karşılayamadı. Belki de serinin tek eleştirilen tarafı da buydu.

Anlat İstanbul filminin içinde geçen masalların hepsi eş zamanlı başlıyor. Öykünülen masallar (ki hepsi uluslar arası olmayı çoktan başarmış!) batı kökenli ve doğuş zamanları bir hayli eski. Öte yanda masalların son hali ile ilk halleri arasında asırlar süren bir değişim zinciri söz konusu. Bu filmde çağdaş anlatının örgütlediği çoklu anlatımla, bir ressamın paletindeki tüm renkler sınıflandırmaya tabii tutulmadan gözler önüne serilmiş. Böylelikle özdeşleşme yerine, tam tersi yabancılaşma sağlanmış…

Son kırk yılda taşıyabileceğinin üstünde göçü kabullenmis, şişman bir Amerikan kenti… Yabanci dil ögrenmek gibi masum bir arzuya kavuşmak için yola çıkmış bir Türk kızı… Yaralı ama yine de güvenli bir anne kucağından ilk ayrılış…

Yusuf Pirhasan’ın yakın plan çekimlerindeki titizliği, akıcı/meraklı ve hatasız kurgusu, ışıkta doğallıktan yana tutumu, ne bir eksik ne bir fazla çerçevelemeleri, Almadovar tadında kadın kalabalığını genel planlarda profesyonelce yönetmesi, oyuncularına güveni sayesinde “olur mu yahu” dedirtecek, bıçak sırtı bir konuyu sürekli zeka pırıltılarını görebildiğimiz bir anlatımla sermesi taze bir film yönetmeni için şapka çıkartılacak bir durum.

Serinin bu kısmında da her zamanki gibi Ethan Hunt (Tom Cruise) şayet yakalanırsa varlığının inkar edileceği tehlikeli mi tehlikeli bir greve atanır. Kremlin havaya uçar, aksiyon etkileyicidir, havada arabalar uçuşur.